IKARBUS – TIB (Francuska)
- licencna proizvodnja -

OPŠTI PODACI

Vozilo se proizvodi, prema međunarodnim standardima, u tri tipa: A, B, C.
Vozilo Tipa – A: odgovara potrebama hitne pomoći i predviđeno je za prevoz pacijenata.
Vozilo Tipa – B: osim mogućnosti prevoza pacijenata, služi i za pružanje neophodne pomoći.
Vozilo Tipa – C: odgovara potrebama bolnica i hitne pomoći (sa mogućnošću obavljanja hirurških intervencija i za vreme vožnje), kao i potrebama vatrogasnih službi.
Sanitetska ćelija se postavlja na samonoseću karoseriju (Pežo, Reno, Sitroen, Opel, Fiat...) ili šasiju (Mercedes, Iveko, Folksvagen...).

KARAKTERISTIKE

Higijenski uslovi na nivou operacione sale.
Održavanje lako i brzo (nema oštrih uglova); materijali otporni na dezinfekciona sredstva.
Prostor oko nosila omogućava lako manevrisanje prilikom intervencije i kada su u vozilu dva nosila. Bez obzira da li lekar sedi napred ili sa strane, pacijent mu je uvek na dohvat ruke.
Osvetljenje može biti svestrano ili usmereno, u zavisnosti od trenutne potrebe. Iznad nosila je zglobna lampa jačine 300 luksa, što omogućava izvođenje hirurških intervencija.

Regulacija temperature je postepena. Ventilacioni sistem funkcioniše u dva pravca – izduvni i usisni. Klima uređaji u vozačkoj kabini i sanitetskoj ćeliji rade nezavisno. Grejanje je nezavisno od motora i koristi dizel gorivo. Izuzetnu termičku izolaciju (kao i zvučnu) omogućava sendvič-panel koji čini osnovu konstrukcije sanitetske ćelije.

Regulacija uslova u sanitetskoj ćeliji moguća je i iz vozačke kabine i iz same ćelije.
Visina ćelije omogućava lekaru lako manevrisanje prilikom intervencije.

Bezbednost je na najvećem mogućem nivou. Vozilo trpi otpor čak do 10G jačine udara (10 x 9,81 m/s²), tako da nema oštećenja prilikom sudara (avioni se testiraju na 6-7G). Zahvaljujući bloku koji se postavlja na samonoseću karoseriju ili šasiju, ćelija se ne pomera u odnosu na konstrukciju, čak ni prilikom oštrije vožnje. Vrata sanitetske ćelije su osigurana sa tri tačke zaključavanja – gore, dole i sa strane, a cela ćelija je posebno ojačana „jedinstvenim spoljnim veznim pojasom“.

Opremu čine nosači radnih površina sa prostorom za jedan ili više medicinskih uređaja i instrumenata, kao i utičnice jačine 12 V i 220 V. Broj utičnica zavisi od potreba korisnika. U opremu spada i postolje nosila, koje je pokretno do izvan ivice zadnjih vrata i u svim neophodnim pravcima. Nosilo može biti i pneumatsko, što sa tvrdim amortizerima čini dobru kombinaciju na lošim putevima. Takođe, predviđeno je mesto za bolesničku stolicu i bolesnički dušek. Deo obavezne opreme su i nosila za povrede kičme i boca sa kiseonikom.

Komunikacija između sanitetske ćelije i vozačke kabine odvija se kroz prozorčić ili preko radio veze (razgovor preko spikerfona, bez slušalica).
Sistem protiv krađe onemogućava ulazak u vozilo, čak i dok motor radi.
Vek trajanja sanitetske ćelije je između 20 i 30 godina, tako da se ona do tri puta može postavljati na novu samonoseću karoseriju.